دیدن شبکههای اجتماعی، کلاسهای یوگا و وب فارسی که پر شده است از «معجزههای هواپونوپونو» واقعاً غمانگیز است! تمام محتواها روی «مانترای هواوپونوپونو» و چهار جملۀ زیر تمرکز دارند:
متأسفم
لطفاً مرا ببخش
سپاسگزارم
دوستت دارم
آیا واقعاً این چهار جمله میتوانند تمام مشکلات روحی، جسمی، مالی یا خانوادگی شما را حل کنند؟ آیا جملات پاکسازی هواپونوپونو یا فایل صوتی هواپونوپونو آنطور میگویند، تاثیری روی بهبود معنوی یا پولدار شدن دارند؟
پاسخ یک «نه» بزرگ است. اما چرا؟ در این مقاله با ما همراه باشید تا توضیح دهیم که هواپونوپونو از کجا آمده، ریشۀ تاریخی آن چیست و چطور دچار انحراف شده است. بعد قضاوت با خودتان است.
طبق ترجمهای که از ویکیپدیای انگلیسی داریم:
هواوپونوپونو (تلفظ هاوایی: [ho.ʔo.po.no.po.no]) یک سنت بومی در هاوایی برای آشتی و بخشش است. این واژۀ محلی در انگلیسی به معنای «اصلاح» ترجمه میشود و مترادفهایی مانند «مدیریت» یا «نظارت» دارد. روشهای مشابهِ بخشش در جزایر مختلف اقیانوس آرام جنوبی، از جمله هاوایی، ساموآ، تاهیتی و نیوزیلند انجام میشود. هواوپونوپونوی سنتی توسط درمانگران بومی هاوایی اجرا میشود و اغلب در چارچوب خانواده و نزدیکان، با نمایندگی یکی از اعضای خانواده، انجام میگیرد.
این از تعریف کلی؛ حالا سوال اینجاست که بومیان هاوایی، در مراسم هواپونوپونو چکار میکنند؟
هواُنوپونو در اصل یک آیین خانوادگی یا قبیلهای بوده، نه یک تمرین فردی. این سنت توسط کاهوناها (روحانیون یا حکیمان هاوایی) هدایت میشده و در آن خانواده و فردِ درگیر، دور هم جمع میشدند.
قوانین هواپونوپونو ساده بود: صداقت، احترام و قطع نکردن حرف.
فرد تعارضات خودش را با صداقت بیان میکرد و حاضرین با احترام به او گوش میدادند. سپس بهطور مستقیم دربارۀ تعارض صحبت میکردند، سهم واقعی خود از خطا را میپذیرفتند، آسیب واردشده شنیده و تصدیق میشد، بخشش پس از اعتراف شکل میگرفت و در نهایت تعهد یا جبران عملی برای اصلاح رابطه انجام میشد.
در واقع هدف این بود که وضعیت «پونو» یا متعادل دوباره برقرار شود. بدون مانترا، بدون تمرین فردی ذهنی، و بدون ادعای درمان یا معجزه.
در اینجا بخشش یک تصمیم اجتماعی بود، نه یک احساس لحظهای!
اگر از منظر روانشناسی مدرن به این سنت نگاه کنیم، تخلیۀ هیجانی کنترلشده، مسئولیتپذیری واقعی، ترمیم اعتماد و انسجام اجتماعی را میبینیم. در این روش خبری از مسئولیت ۱۰۰٪ ذهنی و وعدۀ معجزه یا جذب نیست؛ پس میتوانیم نتیجه بگیریم که این روش که بسیار مشابه تراپی خانوادگی (Family Therapy) امروزی است، مشکل خاصی ایجاد نمیکند و چه بسا برای حل مشکلات قبلیه، خانواده یا حتی جامعه مفید بوده است.
اما چه شد که هواپونوپونو دچار انحراف شد؟ در بخش بعدی پاسخ این سوال را میدهیم.
مورناه سیمئونا (Morrnah Simeona) نخستین کسی بود که در قرن بیستم هواُنوپونو را از یک آیین جمعی بومی به یک روش فردی مدرن بازتعریف کرد. او که خود را کاهونای هاوایی میدانست، تلاش کرد این سنت را با زبان روانشناسی، معنویت مدرن و جنبش نیواِیج سازگار کند.
در این بازتعریف، هواپونوپونو دیگر دربارۀ حل تعارض بین افراد حاضر در یک رابطه واقعی نبود؛ بلکه به فرآیندی درونی برای «پاکسازی خاطرات، برنامهها و دادههای ناخودآگاه» تبدیل شد. سیمئونا این نسخه را با عنوان «Self-Identity through Ho’oponopono» یا «هویت شخصی از طریق هواپونوپونو» معرفی کرد و آن را بهصورت کارگاههای فردی، تمرین درونی و مسئولیت شخصی آموزش داد.
نقطۀ حساس این بازتعریف در تغییر پارادایم (الگوواره) مسئولیت بود:
در نسخۀ سنتی، مسئولیت امری مشترک، متناسب و اجتماعی بود؛ اما در نسخۀ سیمئونا به سمت این ایده حرکت کرد که فرد میتواند با کار کردن روی درونیات خودش، منشأ مشکلات بیرونی را نیز «پاکسازی» کند.
هرچند این تغییر لزوماً با سوءنیت همراه نبود و میتوان آن را تلاشی برای بومیسازی سنت در دنیای مدرن دانست، اما همین جابهجاییِ تمرکز از رابطهی واقعی به ذهن فرد، زمینه را برای سادهسازی افراطی، تفسیرهای شبهجادویی و در نهایت سوءاستفادههای بعدی فراهم کرد؛ انحرافی که در مراحل بعدی، با روایتهای معجزهآسا و بازاریسازی، به شکل امروزی Ho’oponopono منجر شد.
اما چه کسی باعث بازاری شدن و انحراف بیشتر این آیین بومی شد؟
ایهالاکالا هیو لِن (Ihaleakala Hew Len) شاگرد مورناه سیمئونا بود و نقش اصلیاش در تاریخ هواُنوپونو نه «ایجاد»، بلکه مشهورکردن آن است. او نسخۀ فردیِ سیمئونا را رادیکالتر کرد و ادعا کرد که با «پاکسازی درونیِ خودش» میتواند بر واقعیت بیرونی (حتی بر دیگران) تأثیر مستقیم بگذارد.
روایتِ محوری او این بود که هنگام کار در یک بیمارستان روانی جنایی در هاوایی، بدون ملاقات یا گفتوگو با بیماران، تنها با خواندن پروندهها و انجام هواپونوپونو روی خودش، باعث بهبود بیماران، کاهش خشونت، قطع داروها و در نهایت تعطیلی بخش شده است. این روایت کمکم به شکل افسانهای در همهجا پیچید و بدون «اثبات عملی» دستبهدست گشت.
مسئله اینجاست که این داستان هیچ سند مستقل و قابلراستیآزمایی ندارد! نه گزارش رسمی، نه مقالۀ علمی، نه شاهد بیطرف. علاوه بر این، جزئیات روایت در نقلهای مختلف تغییر میکند و توضیحهای جایگزینِ معقولی (مانند اصلاح مدیریت، تغییر پروتکلهای درمانی، جابهجایی بیماران و درمانهای پزشکی) نادیده گرفته میشود.
با این حال، داستان هیو لِن بهدلیل ساختار رواییِ جذاب (قهرمان تنها، روش ساده و نتیجۀ معجزهآسا) توسط جو ویتالی (از مبلغان قانون جذب) جهانی شد و هواُنوپونو را از یک بازتعریف معنویِ بحثبرانگیز، به یک محصول الهامبخشِ بازاری تبدیل کرد؛ جایی که متاسفانه مرز میان باور شخصی و ادعای علّیِ اثباتنشده عملاً از بین رفت.
معمولاً از کلمۀ «دکتر» برداشت میکنیم که فرد «پزشک» است. اما هیو لن هرگز پزشک نبوده و طبق ادعای خودش دکترای روانشناسی بالینی دارد. اما نکتۀ مسئلهدار اینجاست که جزئیات این مدرک و سابقۀ حرفهای او بهطور شفاف و مستقل مستند نشده و خود هیو لِن هم معمولاً وارد توضیح دقیق دانشگاه، سال، یا چارچوب رسمی فعالیت بالینیاش نمیشود!
دقت داشته باشید که:
استفادۀ مبهم از عنوان دکتر برای تقویت اعتبار ادعاهای غیرقابلاثبات کار خطرناکیست. بهویژه وقتی این ادعاها دربارۀ «درمان بیماران بدون ملاقات» یا «تأثیر ذهن یک فرد بر واقعیت بیرونی دیگران» باشد.
اول بیایید ببینیم که جو ویتالی (Joe Vitale) کیست؟
جو ویتالی (Joe Vitale) یک نویسنده، کپیرایتر و بازاریاب آمریکایی است که بیش از هر چیز بهعنوان یکی از چهرههای اصلی جنبش قانون جذب و فیلم/کتاب «راز» شناخته میشود. پیشینۀ او نه در روانشناسی، پزشکی یا مطالعات دینی، بلکه در مارکتینگ، تبلیغنویسی و داستانسازی است! ویتالی سالها در حوزۀ خودیاری فعالیت میکرد و تخصصش این بود که مفاهیم انتزاعی و معنوی را به روایتهایی ساده، احساسی و قابلفروش تبدیل کند.
زمانی که ویتالی داستان «درمان معجزهآسای بیماران یک بیمارستان روانی بدون ملاقات» را از زبان هیو لِن شنید، فکر کرد که این روایت دقیقاً همان چیزیست که با منطق بازاری او همخوانی دارد: بحران شدید، روش ساده، نتیجهی خارقالعاده.
ویتالی بدون بررسی مستقل یا مستندسازی، این داستان را در کتابها، مصاحبهها و سخنرانیهایش بازگو کرد و هواپونوپونو را بهعنوان نمونهای عینی از قدرت ذهن و قانون جذب معرفی کرد! از این نقطه به بعد، هواپونوپونو از یک بازتعریف معنویِ بحثبرانگیز، به یک روایت جهانیِ الهامبخش تبدیل شد.
در ادامه، جو ویتالی نقش پل ارتباطی بین هواپونوپونو و صنعت خودیاری جهانی را بازی کرد. او مفاهیم هیو لِن را با زبان قانون جذب آمیخت، چهار جملۀ معروف را برجسته کرد، و آنها را به ابزار جذب ثروت، موفقیت و تغییر زندگی پیوند زد! چیزی که نه در نسخۀ سنتی وجود داشت و نه حتی در بازتعریف اولیۀ مورناه سیمئونا.
به این ترتیب، آنچه بیش از همه گسترش یافت، نه خود آیین یا حتی ادعاهای هیو لن، بلکه یک داستانِ سادهشده و قابلفروش بود؛ داستانی که بهدلیل قدرت روایی و نه اعتبار علمی، هواپونوپونو را به پدیدهای جهانی تبدیل کرد. این داستان در کتاب «محدودیت صفر» آمده است که متاسفانه یکی از کتابهای پرفروش در ایران است..
روایت مدرن هواپونوپونو زمانی آسیبزا میشود که از یک ابزار تأمل شخصی به یک راهحل معجزهمحور تبدیل میشود. اما این آسیبها چه هستند؟ بیایید پنج مورد مهم را مرور کنیم.
در روایت مدرن هواپونوپونو گفته میشود که مسئولیت ۱۰۰٪ همۀ اتفاقات با خود فرد است. با این تعریف، مرز میان مسئولیتپذیری درونی و مقصر دانستن فرد آسیبدیده از بین میرود.
وقتی گفته میشود بیماری، خشونت، فقر یا تروما نتیجۀ «پاکسازینکردن ذهن» است (عجب حرف مسخرهای!)، فردی که رنج میکشد نهتنها حمایت نمیشود، بلکه بهطور ضمنی مسئول رنج خود معرفی میشود. این منطق میتواند باعث شرم، انزوا و خودسرزنشی شود و افراد را از جستوجوی کمک واقعی بازدارد.
این پدیده در روانشناسی بهعنوان یکی از آسیبزاترین پیامدهای معنویتهای سادهسازیشده شناخته میشود.
از دیگر پیامدهای بسیار خطرناک هواپونوپونو، جایگزینی کنش واقعی با تمرین ذهنی است. در واقع، گفتوگو، درمان، مشاوره،گرفتن تصمیمهای سخت، جبران خطا یا تغییر رفتار، با تکرار چند جمله جایگزین شود.
این مسئله بهویژه برای سلامت روان و روابط انسانی خطرناک است؛ چون فرد آسیبدیده احساس میکند «کاری انجام داده» در حالی که هیچ مداخله مؤثر یا درمانی صورت نگرفته است.
یادتان باشد که تعویق درمان، باعث مزمنشدن مشکلات و گاه تشدید آسیب میشود.
روایت معجزهآسای بیمارستان روانی بر این فرض استوار است که ذهن یک فرد میتواند بدون تعامل، بدون سازوکار مشخص و بدون داده، واقعیت بیرونی دیگران را تغییر دهد.
این نوع نگاه نمونۀ کلاسیک «تفکر جادویی» است: نادیدهگرفتن علیتهای پیچیدۀ زیستی، روانی و اجتماعی و فروکاستن آنها به یک عامل ذهنی ساده. چنین تفکری در کوتاهمدت تسکیندهنده است؛ اما در بلندمدت توان تحلیل واقعبینانه و تصمیمگیری مسئولانه را از بین میبرد.
برای همین است که میبینیم افرادی که درگیر این نوع تفکرات جادویی و ماورایی میشوند، بعد از مدتی در تفکیک مسائل، تمییز مفاهیم و پذیرش ایدههای جدید، دچار مقاومت ذهنی میشوند.
هر روشی که در صورت ناکامی بگوید «تو درست انجام ندادی» یا «ناخودآگاهت مقاومت دارد»، عملاً خود را از نقد مصون میکند. در روایت مدرن هواپونوپونو، شکست هیچگاه به محدودیت روش نسبت داده نمیشود؛ بلکه همیشه به فرد بازگردانده میشود. این ویژگی، نشانۀ یک سیستم ناسالم است، زیرا امکان یادگیری، اصلاح یا ابطال را از بین میبرد و فرد را در چرخهای از تلاش بینتیجه و خودسرزنشی نگه میدارد.
این روایت با تمرکز افراطی بر ذهن فرد، عوامل مهمی مانند تروما، فقر، تبعیض، اقتصاد ضعیف، بیماری، یا ناکارآمدی سیستمهای درمانی را نادیده میگیرد. در نتیجه، رنج انسان از یک مسئلۀ چندبعدی و اجتماعی، به یک «نقص در پاکسازی درونی» تقلیل داده میشود. این تقلیلگرایی نهتنها ناعادلانه است، بلکه در سطح اجتماعی میتواند به بیتفاوتی نسبت به اصلاح ساختارهای آسیبزا و منفعل ماندن منجر شود.
جدا از این آسیبها، بازار دروغهای فروشندگان هوانوپونوپو هم داغ است! چندتا از این دروغها را بررسی میکنیم.
🔴 دروغ
جملات معروف «متأسفم، لطفاً مرا ببخش، دوستت دارم، متشکرم» ابزار تأمل درونیاند، نه دکمۀ جادویی!
بدون عمل، تغییر رفتار و تصمیمگیری واقعی هیچ مشکلی حل نمیشود.
🔴 تحریف خطرناک
این برداشت افراطی باعث سرزنش قربانی میشود. مسئولیت درونی مساوی با مقصر بودن برای اتفاقات بیرونی نیست! خودِ سنت اصلی هاوایی چنین ادعایی نداشته است.
🔴 دروغ علمی
هیچ شواهد پزشکی معتبری وجود ندارد. حتی یک آزمایش! این روش شاید مکمل خودآگاهی باشد؛ اما جای درمان، دارو یا رواندرمانی را نمیگیرد.
ترویج این ادعا غیراخلاقی است.
🔴 دروغ تاریخی
نسخۀ سنتی یک آیین جمعی، خانوادگی و با میانجی (کاهونا) بوده؛ اما نسخۀ امروزی فردی، سادهسازیشده و ناکارآمد است.
🔴 دستکاری روانی
این جمله هر روشی را غیرقابلنقد میکند. واقعیت این است که بعضی روشها برای بعضی آدمها کار میکند، برای بعضی نه!
🔴 بازاریسازی
این ادعاها بهزور به «قانون جذب» چسبانده شدهاند و هیچ ارتباطی با ریشهی واقعی آیین ندارد.
هواپونوپونو محبوب شد چون به یک نیاز عمیق انسانی پاسخ میدهد: نیاز به معنا و احساس کنترل در برابر رنج. روایت مدرن آن این پیام را میدهد که فرد میتواند تنها با کار درونی، اوضاع بیرونی را تغییر دهد؛ پیامی که حتی اگر واقعیت نداشته باشد، از نظر روانی آرامبخش است. این وعده بهویژه زمانی جذاب میشود که افراد خود را در برابر مشکلات پیچیدۀ زندگی ناتوان میبینند.
عامل مهم دیگر سادگی و روایتمحوری است. تقلیل یک فرآیند دشوار به چند جملۀ کوتاه، همراه با داستانهای معجزهآسا، مقاومت انتقادی مخاطب را کاهش میدهد. وقتی این سادگی با فرهنگ خودیاری و زبان امیدبخش بازاری ترکیب میشود، هواپونوپونو بهراحتی به محصولی قابلمصرف تبدیل میشود؛ محصولی که محبوبیتش بیش از آنکه از اعتبار علمی یا تاریخی بیاید، از قدرت روایت و تسکین موقت ناشی میشود.
درست همینجاست که در سوءاستفاده هم برای کلاهبردارن باز میشود.
بیشترین سود نه به گویندگان ذکر، بلکه به کسانی میرسد که آن را بازاری کردهاند. یعنی:
فروشندگان کتاب، مقاله، دوره آنلاین و سخنرانیهای الهامبخش حول محور هواپونوپونو
مربیان حضوری و آنلاین که تحصیلات و مدرک درمانگری ندارند
فروشندگان تکنیک هواپونوپونو در قالبهای مختلف (هواپونوپونو برای لاغری، هواپونوپونو و جذب پول و ..)
چرا؛ اگر تفکر نقادتان را حفظ کنید و به هواپونوپونو، بهعنوان یک مانترای آرامشبخش برای تسکین موقتی نگاه کنید، میتوانید از آن حس مثبتی بگیرید. اما نباید منتظر معجزات عجیب و شفای دیگران باشید!
بگذارید این مانترا را برایتان با کنم:
متأسفم:
یعنی پذیرفتن مسئولیت؛ صرفاً نه برای گناه، بلکه برای پذیرش واقعیت و پاکسازی انرژیهای منفی.
لطفاً مرا ببخش:
این جمله هم برای دیگران است و هم برای خودتان؛ یعنی رها کردن کینه، خشم یا خودسرزنشگری. بخشش واقعی به معنی فراموش کردن نیست، بلکه آزاد کردن خود از بار ذهنی است.
سپاسگزارم:
قدردانی انرژی مثبت ایجاد میکند و ارتباط شما با جریان زندگی و با خودتان را تقویت میکند.
دوستت دارم:
این جمله بیش از یک اظهار محبت ساده است؛ نشاندهندۀ پذیرش و یکپارچگی با خود، دیگران و جهان است. نوعی به رسمیت شناختن وجود همهچیز همانطور که هست.
تمام تلاش ما در این مقاله این بود که اطلاعات اشتباه و سوء استفادههای بسیار زیادی را که پیرامون هواپونوپونو اتفاق افتاده است بررسی کنیم و به تعریف و نقش واقعی آن برسیم. هواپونوپونو یک مانترا یا ذکر است که برای آرامش و تسکین درونی مفید است؛ اما قرار نیست برایتان معجزه کند، کسی را شفا بدهد یا پولدارتان کند.
اگر سوال، نظر یا تجربهای دارید، با کمال میل پذیرای آن هستیم. 🩷
به نظر من خیلی هم جواب داده کافیه ۱۰۸بار تکرار کنید
برای اثبات چنین ادعایی باید نتایج تحقیقات علمی منتشر بشه که تا به امروز نشده.
شما خودت مفهوم هواوپونوپونو رو درست درک نکردی! دنیای بیرون بازتابی از دنیای درون ماست. وقتی میگه مسئولیت همه چیز رو بپذیر به این معنی نیست که اگه یکی دیگری روکشت تو مقصری! یعنی اینکه در ذهن و ضمیر ناخودآگاهت چیزی هست کهاون مسئله رو جذب کردی، حالا باید پاکسازی کنی که دیگه جذبش نکنی، من خودم معجزه ها ازین داستان دیدم. دلیل نمیشه چون شما چیزی رونمیبینی قبول نداشته باشی. افکار و انرژی قابل دیدن نیست اما واقعیه
سلام، مقاله نظر شخصی نویسنده نیست و از منابع معتبر گردآوری و فکت چک شده. در ضمن اتفاقاتی که برای افراد مختلف میفته، لزوماً ربطی به این ورد نداره و عوامل مختلف در رخداد یک اتفاق دخبل هستند. مقاله رو کامل بخونید لطفاً. با تشکر
به نظر من خیلی جواب داده و ما اون ۴ جمله هواپونوپونو رو به خدا میگیم.و ما فقط پاکسازی میکنیم و نتیجه آن هم به دست خداست
من بعد انجام یه سری تمرینات ریاضتی و سنگین حالم بد شد و جنون گرفتم و این ذکر بعد پنج ماه تکرار به وضوح نجاتم داد
